Η μάχη του καφέ!

29 Σεπτ.

kafes 2

Αν το έχετε παρατηρήσει, όλοι κυκλοφορούμε με ένα πλαστικό – χάρτινο ποτήρι καφέ στο χέρι. Μάλιστα άνθρωποι που μέχρι πρότινος δεν θα περίμενα να ..παίρνουν καφέ απέξω, στο σπίτι τους, στο γραφείο τους με την καφετιέρα …δίπλα.
Υπάρχει κίνητρο σε όλη αυτή τη διαδικασία, η ευχάριστη προσμονή της γεύσης της απόλαυσης, της κοινωνικοποίησης αφού το κάνουν όλοι, της ασφάλειας, να ξεκινήσω τη μέρα μου..τουλάχιστον με ένα καλό καφέ γιατί στη συνέχεια ίσως είναι το μόνο καλό που θα μου έχει συμβεί! Της ενθάρρυνσης, της αυτοπεποίθησης, η/ο καφεπαραγωγός σε κοιτάζει με τόσο ενδιαφέρον για να αποκρυπτογραφήσει τα υψηλά σου μοναδικά γούστα. Τους θαυμάζω πως θυμούνται να σου φτιάξουν ακριβώς τον καφέ που παραγγέλνεις που τις περισσότερες φορές δεν μοιάζει με κανένα άλλον. Τόση ποικιλία στα είδη καφέ, στις γεύσεις, στη γλυκύτητα, στο γλυκαντικό, στη θερμοκρασία, στα πρόσθετα, στα μεγέθη, στην παρουσίαση κλπ. κουράστηκα!
Αναρωτιέμαι πόσο θα κρατήσει αυτή η μόδα, ως πότε θα ξεπηδούν σαν μανιτάρια οι επιχειρηματίες του καφέ, άλλοτε είχαμε τα νύχια τώρα η επιχειρηματικότητα εξαντλείται στο μεθυστικό άρωμα του καφέ!
Γιατί σας τα λέω όλα αυτά. Γιατί κάπου μου φαίνεται υπερβολή όλο αυτό!
Σαν να συμμετέχουμε όλοι με 1-2 ευρώ στην ανεργία του τόπου μας.
Αγοράζοντας όλοι/ες ένα καφέ κάθε πρωί σκεφθείτε πόσα μαζεύονται και συντηρούν αυτά τα μαγαζάκια, τα μικρά όνειρα των νέων και των λιγότερο νέων.
Εύκολη λύση στην αρχή, αλλά σε λίγο θα γίνει…του καφέ!
Ο πόλεμος του καφέ έχει ήδη αρχίσει με κάποια μαγαζάκια να κλείνουν και άλλα με ποικιλότροπες μορφές επικοινωνίας προσπαθούν να δελεάσουν και το τελευταίο απόρθητο φρούριο των αμετανόητων …καφέ στο σπίτι, μήπως μεγαλώσουν την αγορά και επιβιώσουν.
Το άρωμα του καφέ με ενθουσιάζει το αγαπώ, άλλωστε πίνοντας καφέ εκκρίνεται η ενδορφίνη η ορμόνη της αισιοδοξίας (…ο καφές της παρηγοριάς μακριά από μας γι αυτό ισχύει όχι για άλλους λόγους), όμως..
Η επιχειρηματικότητα έχει ρίσκο, ένα από αυτά είναι ο κύκλος ζωής , έναρξη, άνοδος, ανάπτυξη, στασιμότητα, πτώση. Κατά το στάδιο της στασιμότητας, …γίνεται πόλεμος. Όπως σήμερα γίνεται …ο πόλεμος του καφέ.
Ας μην εξαντλήσουμε το ελληνικό δαιμόνιο στην πρόσκαιρη επιχειρηματική ευκαιρία που παρουσιάζεται ως σειρήνα ή ως μέλι, κολλητικό επειδή το κάνουν όλοι. Μην επαναπαύεσθε ότι, ..κάτι θα ξέρουν αυτοί. Μην είστε σίγουροι, το ίδιο πιστεύουν και οι ίδιοι για τους μπροστινούς.
Εγώ πάντως πήρα εσπρεσσιέρα σπίτι και …έχω τύψεις…
Καλή απόλαυση!
kafes

Βαρβάρα Ασημακοπούλου,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: