Η συνάντηση των Rebounders Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

14 Jun

Η περιγραφή μας από τρίτο

Το πρώτο θέμα που προσεγγίσαμε σήμερα ήταν η παρουσίαση του εαυτού μας από έναν τρίτο γνωστό ή άγνωστο. Αφού κάναμε πρακτική μεταξύ μας ανταλλάξαμε πολλές και ενδιαφέρουσες απόψεις σχετικά και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η παρουσίαση του εαυτού μας από ένα τρίτο πρόσωπο βοηθάει γιατί η «περιγραφή μας» γίνεται κατά ένα άλλο υποκειμενικό τρόπο οπότε ίσως κάτι που το παρουσιάζαμε εμείς θα το προβάλλαμε σαν αδυναμία, όταν το μεταφέρει ο τρίτος θα ήταν ουδέτερο ή μέχρι και θα μετέφερε άλλα που για μας δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία σαν κάτι σημαντικό, δηλαδή με άλλη βαρύτητα.

Έτσι η πρακτική μας είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αποκαλύψεις!

Είδαμε ότι όταν παρουσιάζουμε οι ίδιοι τον εαυτό μας έχουμε τη δυνατότητα να βγάλουμε προς τα έξω συναισθήματα, εικόνες και σκέψεις που μας αφορούν άμεσα, όταν όμως το ρόλο εκείνο του ανθρώπου που μας παρουσιάζει προς τα έξω αναλάβει ένας τρίτος, έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε για μας πράγματα έως τότε πρωτόγνωρα και διαφορετικά, να βελτιώσουμε στοιχεία του χαρακτήρα μας και να τονώσουμε την αυτοπεποίθησή μας ψάχνοντας καινούργια πράγματα πάνω στον τομέα της εργασίας μας.

Η πολύτιμη συνεργασία μεταξύ νεώτερων και εμπειρότερων

Ένα άλλο θέμα που μας απασχόλησε ήταν αυτό της ανάγκης για συνεργασία ανάμεσα στις παλαιότερες και τις νεότερες γενιές, καθώς οι παλαιότεροι έχουν σημαντική εμπειρία και γνώσεις και δεν τους λείπει ο ενθουσιασμός και η αγάπη για δημιουργία, και οι νεότεροι διακρίνονται για το δυναμισμό τους, την πρωτοτυπία στη σκέψη και την μεγαλύτερη εξοικείωση με τις νέες τεχνολογίες . Όλοι συμφωνήσαμε στο ότι νέοι και μεγαλύτεροι σε ηλικία μπορούν να συνεργαστούν ουσιαστικά αρκεί να το θελήσουν και να ενδιαφερθούν πραγματικά ο ένας για τον άλλο χωρίς άγχος και/ή θολωμένο μυαλό λόγω προκαταλήψεων και στερεοτύπων.

Η παραμονή στο γήπεδο με θετικότητα

Στη συνέχεια και με αφορμή το διαφωτιστικό διάλογο που ακολούθησε ανάμεσα στους παρευρισκόμενους σχετικά με το πώς νιώθει κάποιος όταν είναι εκτός εργασίας, προβληματιστήκαμε όσον αφορά στο θέμα του τι παίζεται στην αγορά εργασίας και πώς μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει την δυσάρεστη κατάσταση του να μην έχει δουλειά. Όλοι τόνισαν την ανάγκη του να παραμείνουμε αισιόδοξοι, του να συνεχίσουμε να αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες έχοντας τις κεραίες μας ανοιχτές και αν και άνεργοι, να μην παραμένουμε άεργοι (χωρίς έργο), να είμαστε δραστήριοι και ενημερωμένοι πάνω στις νέες εξελίξεις του τομέα μας και προπαντός να μη χάνουμε το κουράγιο μας.

Ευκαιρίες επιχειρηματικότητας

Παράλληλα, δόθηκε έμφαση στη σημασία της ανάληψης επιχειρηματικής δράσης που είναι ιδιαίτερα μεγάλη μέσα στην οικονομική κρίση που μαστίζει αυτή την εποχή την Ελλάδα, παρά τις όποιες δυσκολίες,  ως τον κυριότερο παράγοντα που μπορεί να γεννήσει νέες θέσεις εργασίας και ευκαιρίες για τον άνεργο πληθυσμό. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα μιας νεαρής Ελληνίδας που όπως αναφέρθηκε, μετοίκησε στη Σλοβενία για σπουδές, γνώρισε το σύντροφο της ζωής της και δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά ανοίγοντας ένα-αρχικά-παντοπωλείο (και στη συνέχεια και δεύτερο)  που εισάγει ελληνικά προϊόντα στην Λιουμπλιάνα με πραγματικά μεγάλη επιτυχία όπως αναφέρθηκε και στη συνέντευξη που παραχώρησε η ίδια στην Athens Voice.

Τα στερεότυπα είναι εσωτερικά εμπόδια και άλλοθι

Ένα άλλο σημείο-σταθμός της όλης συζήτησης ήταν η διαπίστωση ότι πάνω από όλα είμαστε άνθρωποι με ενδιαφέροντα, αξίες, προσωπική ζωή, ελεύθερο χρόνο και ενδιαφέροντα που αν συνδυαστούν καταλλήλως μπορούν να μας οδηγήσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα της επανένταξης στην αγορά εργασίας στο μέλλον σταδιακά, πχ μέσω της συμμετοχής σε εθελοντικές οργανώσεις ή την ανάληψη πρωτοβουλιών σε παρεμφερείς τομείς (μη κυβερνητικοί οργανισμοί) . Σίγουρα δε ζούμε για να έχουμε ταμπέλες πάνω από το κεφάλι μας ή για το πρεστίζ και τα παρελκόμενα που μπορεί να μας προσφέρει μια καλή θέση εργασίας, πχ ένα ακριβό αυτοκίνητο ή ακριβοπληρωμένες διακοπές. Κανένας άνεργος δεν πρέπει να ντρέπεται για την ανεργία σα να ευθύνεται προσωπικά που του προέκυψε αλλά να τη βλέπει σαν μια ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή, για το οποίο πρέπει να εργαστεί και να βάλει νέους στρατηγικούς στόχους, γεμίζοντας το χρόνο του σε ένα πρώτο επίπεδο ουσιαστικά, δημιουργικά, για να κατευθυνθεί κάποια στιγμή σε κάτι καινούργιο που-αργά ή γρήγορα-θα του φέρει και εισόδημα.  Το να συνειδητοποιήσει κάποιος την ανάγκη του να υπερνικήσει τις όποιες ανασφάλειές του και να τολμήσει να ασχοληθεί με κάτι που τον ενδιαφέρει για να το «κλωτσήσει» αργότερα, αν τυχόν ανακαλύψει ότι δεν τον ενδιαφέρει περισσότερο ή στην αντίθετη περίπτωση, να το ενστερνιστεί, παίζει βασικότατο ρόλο στην καλή του ψυχολογία με όπλο την οποία θα παλέψει την ανεργία και σίγουρα κάποια στιγμή, θα καταφέρει να αποδεσμευτεί από αυτή. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που μετράει είναι η συμπεριφορά μας και η σωστή αντιμετώπιση της σίγουρα δύσκολης πραγματικότητας του να είναι κάποιος χωρίς εργασία, ιδιαίτερα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Για το σκοπό αυτό, τονίσαμε όλοι την ανάγκη του να μη χάνουμε το έδαφος κάτω από τα πόδια μας αλλά να είμαστε υπομονετικοί και πάνω από όλα επίμονοι.

Στη συνέχεια παραθέτουμε αποσπασματικά ορισμένα από τα κλασσικά “rebounds” της συνάντησής μας αυτής για να δώσουμε μια καλύτερη εικόνα για το κλίμα που επικράτησε:

Δημήτρης : Η  παρουσίαση που έγινε εδώ από τον ένα άλλο πρόσωπο για τον εαυτό μας βοηθάει γιατί κάνει focus στα ελαττώματά μας και είναι περισσότερο ουδέτερη. Θεωρώ το διάλογο για το πώς νιώθει κάποιος που είναι εκτός εργασίας τώρα την πιο σημαντική στιγμή της συνάντησής μας. Προβληματίζομαι γι’ αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα λόγω της κρίσης (δηλαδή το μεγάλο αριθμό απολύσεων στελεχών που είναι δύσκολο να ξαναβρούν άμεσα εργασία) καθώς και για το χειρισμό των εργασιακών θεμάτων από τις διάφορες εταιρίες.

Δημήτρης : Βρήκα τη συζήτηση που έγινε σήμερα πάρα πολύ καλή, συμφωνώ με τα όσα είπε ο άλλος Δημήτρης, πιστεύω ότι αυτό που μάθαμε απόψε είναι το πώς να διαχειριζόμαστε τον εαυτό μας και να έχουμε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Θα ήθελα να τονίσω πως αυτό που πήρα για μένα προσωπικά είναι η ανάγκη για περισσότερη αυτοεκτίμηση καθώς και η ανάγκη του να ψάχνουμε καινούργια πράγματα πάνω στον τομέα της εργασίας μας.

Χριστίνα. : Εγώ θα ήθελα να τονίσω την ανάγκη του να παραμείνουμε αισιόδοξοι, του να μη βλέπουμε δηλαδή τα πάντα μαύρα, συναισθήματα, σκέψεις κλπ. Οφείλουμε να έχουμε δηλαδή τις κεραίες μας ανοιχτές, να γεμίζουμε το χρόνο μας με πράγματα που μας ενδιαφέρουν για να μπορούμε όσο γίνεται να προσαρμόσουμε τις ανάγκες μας στη νέα πραγματικότητα, έστω και αν είμαστε αλλιώς μαθημένοι στο παρελθόν.

Γιάννα: Εγώ νομίζω ότι το μήνυμα αυτής της συζήτησης είναι αισιόδοξο. Μπορεί να υπάρχουν προβλήματα, μπορεί να υπάρχουν δυσκολίες, αλλά βλέπουμε ότι μπορούμε να τις διαχειριστούμε καλύτερα με κάποιο τρόπο ο καθένας προσωπικά αν και εφόσον καθένας από εμάς κάνει κάτι καλύτερο.

Δώρα: Εγώ πιστεύω ότι κανείς δεν πρέπει να ντρέπεται για την ανεργία, είναι κάτι το οποίο μας έχει επιβληθεί, μας το έχουνε φορέσει να το πω απλά, αλλά ίσως αποδειχτεί πως είναι επιπλέον μια ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα.

Κώστας: Μου άρεσε αυτό που είπαμε για την ανεργία, ότι δηλαδή μπορούμε να αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας έξω από τη σημερινή κατάσταση του μη έχοντα εργασία, είτε για τα επιτεύγματα που έχουμε πετύχει παλιότερα, είτε για τις ικανότητες που διαθέτουμε και για όσα μέλλει να κάνουμε. Είναι σημαντικό να βάλουμε ένα στρατηγικό στόχο, να γεμίζουμε το χρόνο μας ουσιαστικά, δημιουργικά, για να κατευθυνθούμε κάποια στιγμή σε κάτι νέο που θα μας βοηθήσει και θα μας αποφέρει και εισόδημα. Τέλος, μου άρεσε αυτό που είπαμε για τη συνεργασία των νέων που έχουν το δυναμισμό και των μεγαλύτερων που έχουν την εμπειρία.

Πρόδρομος: Είδατε τον αγώνα Ολυμπιακού-Ρεάλ; Με δεκαεπτά πόντους διαφορά ήταν δυνατό να κάνει rebound; Κανείς δεν το πίστευε. Στο πρώτο δεκάλεπτο έβαλε δέκα πόντους. Και στα τρία επόμενα ενενήντα. Χαρακτηριστικό του rebound. Εκείνο που επεκράτησε ήταν η συμπεριφορά, δεν έχασαν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους, ενώ στο πρώτο δεκάλεπτο είχαν αποτυχίες, αλλά εκεί η συμπεριφορά τους έφερε και την αλλαγή.

Βαρβάρα: Πάντα υπάρχει ανασφάλεια στην αρχή σε κάθε νέο ξεκίνημα, αυτό το γνωρίζουμε  αλλά αν δε δοκιμάσουμε χάνουμε για πάντα την πιθανότητα να τα καταφέρουμε. Αν όμως τολμήσουμε, μπορεί να μας αρέσει και να πετύχει, άρα οποιοδήποτε τόλμημα σε μαθαίνει είτε να το αποφύγεις είτε να το ακολουθήσεις. Αρκεί να είμαστε  λίγο ανοιχτοί στη δοκιμή. Αν όμως το μυαλό μας είναι σε σύγχυση και είναι θολωμένο, πχ από άγχος μας για όλα αυτά τα πράγματα δεν θα είμαστε ανοιχτοί σε καινούργια πράγματα και θα χάσουμε την ευκαιρία ή να μάθουμε από την αποτυχία ή την επιτυχία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: