Η γνώση είναι έμπνευση!

26 Νοέ.

 Για ένα καλύτερο παρόν και ένα μέλλον χωρίς φόβο.

Η γνώση είναι έμπνευση και η μάθηση εμπειρία, εξάσκηση. Η γνώση έχει να κάνει με την αντίληψη  γεγονότων, εννοιών, προσώπων στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, ενώ η μάθηση έχει να κάνει με την πρακτική και την εφαρμογή αυτών των γνώσεων.

Για να μάθει κάποιος κάτι, για να ανοίξει το μυαλό και την καρδιά του, και να πάρει γνώσεις, θα πρέπει να έχει κίνητρο, δηλαδή θα πρέπει να το θέλει πολύ.

Το κίνητρο για τον κάθε ένα άνθρωπο είναι διαφορετικό.  Ίσως να προέρχεται μερικές φορές από την επιθυμία κάλυψης βασικών και στη συνέχεια πιο περίπλοκων αναγκών. Όμως αυτό που είναι απαραίτητο σε όλους για να αποδεχτούν τη γνώση είναι η έμπνευση.

 Η έμπνευση περιλαμβάνει την προβολή προς στο μέλλον της ουσίας δηλαδή  της αξίας που προσφέρει η γνώση.

Το κίνητρο είναι η αναπαράσταση του προσωπικού οράματος  στο μέλλον ή/και η  επιβεβαίωση της μελλοντικής επιτυχίας, της γνώσης που θα τον φέρει πιο κοντά στο όραμά του, και πιο κοντά στο ορισμό της επιτυχίας που δίνει ο καθένας. Ο δημιουργικός και θετικός οραματισμός.

 Στη διαδικασία της έμπνευσης παίζει πολύ μεγάλο ρόλο, το αντικείμενο των γνώσεων που θα  πρέπει να είναι κοντά στα ενδιαφέροντα το ατόμου. Στη συνέχεια σημαντικός είναι ο  τ ρ ό π ο ς  με τον οποίο θα αποδοθεί η γνώση στους ενδιαφερόμενους. Τι ισχύει στην εκπαίδευση ενηλίκων, ώστε αυτός ο τρόπος να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στις ιδιαιτερότητές τους, στις ανάγκες τους, στο τι τους ευχαριστεί, τι δεν τους ευχαριστεί, τι τους εξυπηρετεί?

Ο εκπαιδευτής

O καταλύτης της μεταφοράς της γνώσης είναι ο εκπαιδευτής. Ο εκπαιδευτής, ο ταλαντούχος εκπαιδευτής είναι εκείνος ο οποίος θα εμπνεύσει το άτομο να τον παρακολουθήσει και να ενδιαφερθεί να πάρει αυτές τις γνώσεις. Πρέπει να τoν βοηθήσει να κάνει π ρ ο β ο λ ή  της εφαρμογής αυτής της γνώσης  στο μέλλον του και να αναγνωρίσει την αξία της ώστε να την …επιθυμήσει.

Η μάθηση είναι το επόμενο στάδιο αλλά γι αυτήν θα μιλήσουμε σε άλλο άρθρο μια και έχει τον coach ως καταλύτη.

Για ποιο λόγο ο συγκεκριμένος άνθρωπος να ακούσει τον εκπαιδευτή? Σίγουρα αρχικά αν τον ενδιαφέρει το αντικείμενο. Απ’  την άλλη όμως, στόχος του εκπαιδευτή είναι  όχι μόνο “να ακούσει” αλλά να κατανοήσει, να ενστερνισθεί και να χρησιμοποιήσει αργότερα αυτές τις γνώσεις. Παίζει μεγάλο ρόλο λοιπόν η έμπνευση, από τον μυημένο, ευαισθητοποιημένο και γενναιόδωρο εκπαιδευτή.

Αν στο τέλος της εκπαίδευσης σαν εκπαιδευτής νοιώσετε κουρασμένος/η. Μπράβο σας! Αυτό σημαίνει ότι διαθέσατε όλη την ενέργειά σας σε αυτό το σπουδαίο έργο.

Το περιβάλλον

Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας έμπνευσης είναι  το περιβάλλον. Αν το περιβάλλον αυτό εμπνέει τον συμμετέχοντα να ακούσει με όλους τους τρόπους.

Δεν ακούμε μόνο με το μυαλό μας, ακούμε με όλες τις αισθήσεις και ιδιαιτέρα εμείς οι έλληνες που είμαστε συναισθηματικός λαός, με την καρδιά μας. Άρα όλο το περιβάλλον πρέπει να αφήνει να απολαμβάνουν …όλες οι αισθήσεις.

Η έμπνευση είναι επιρροή. Αν δεν επηρεάσω δεν μπορώ να αλλάξω. Και η γνώση είναι παράγοντας αλλαγής! Απόψεων, σκέψεων, συμπεριφοράς.

 Έμπνευση- επιρροή – αλλαγή.

Χαρακτηριστικά εκπαιδευτή

Ο εκπαιδευτής δεν πρέπει να κάνει ανάγνωση ή απαγγελία. Ενδιαφέρεται ειλικρινά για την ανάπτυξη των ανθρώπων και κατανοεί ότι φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη στη μεταφορά των οποιοδήποτε μηνυμάτων. Είναι επικοινωνιακός, ελκυστικός, αγαπάει, και απολαμβάνει τη γνώση και όλη τη διαδικασία της μεταφοράς, εμπνέεται και ο ίδιος από αυτή βάζοντας την προσωπική του σφραγίδα,  δημιουργεί, καινοτομεί, δεν  επαναλαμβάνεται.

Ευθύνη ακροατή

Εάν προσελκύσει το ενδιαφέρον του ακροατή τότε και ο ακροατής με τη σειρά του έχει ευθύνη στην κατανόηση και στην διακράτηση αυτών των γνώσεων. Πρέπει να κάνει διευκρινιστικές ερωτήσεις, να συμμετέχει και να προχωρήσει με τη δική του γνώση και εμπειρία αυτή τη νέα γνώση.

Ο σκοπός της μετάδοσης της γνώσης, είναι να προσπαθήσει να εμπνεύσει τον ακροατή να πάρει αυτές τις γνώσεις.   Να μπορέσουν να συνειδητοποιήσουν για  πιο λόγο είναι σημαντική η συγκεκριμένη γνώση για τους ίδιους. Κι αυτό θα γίνει αν κάνουν την προβολή αυτή στο μέλλον τους και μ’ αυτόν τον τρόπο θα βοηθήσουν κι εκείνοι συμμετέχοντας σ’ αυτό το παιχνίδι επικοινωνίας, δράσης και αντίδρασης, με τον εκπαιδευτή.

Προβληματισμός

Στο κομμάτι της εκπαίδευσης των ενηλίκων έχουν γίνει καλές προσπάθειες και έχει κατανοηθεί ως ένα σχετικό βαθμό ότι όντως η γνώση είναι έμπνευση και αλληλεπίδραση.

Αντίστοιχα όμως τι έχει γίνει στην εκπαίδευση των παιδιών? Σε όλες τις βαθμίδες  της εκπαίδευσης, της οποιασδήποτε εκπαίδευσης. Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο ακόμα και το Πανεπιστήμιο.

 Δεν έχει συνειδητοποιηθεί ότι η γνώση είναι έμπνευση, απλώς έχουμε μείνει στο ότι η γνώση είναι ένα καταναγκαστικό έργο. Πώς θα μπορέσει το παιδί καταναγκαστικά και μονομερώς να κάνει προβολή της γνώσης αυτής στο μέλλον του, να την αγαπήσει και να την κάνει δική του κατ’  αρχάς και μετά να την εφαρμόσει, να την κάνει μάθηση; Δεν υπάρχει περίπτωση. Δεν μπορεί η γνώση να είναι κάτι καταναγκαστικό χωρίς λόγο που να τον κατανοεί και βλέπετε ότι, ότι μαθαίνουν τα παιδιά τα ξεχνούν, δεν τους χρησιμεύουν σε τίποτα, και το γνωρίζουν. Δεν είναι άδικο; Να επενδύουν τον εαυτό του, τα καλύτερά τους χρόνια, τη ζωή τους. Η επένδυση σε χρόνο και φαιά ουσία πρέπει να αποδίδει σε κάθε ηλικία. Πόσο σπουδαία πράγματα, πόσο πιο διαφορετικά θα ήταν τα παιδιά, αν τους εμπνέαμε να αγαπήσουν και τέλος να δεχτούν τη γνώση.

 Η γεωγραφία, η ιστορία δεν είναι τέλεια πεδία έμπνευσης; Και η έμπνευση είναι, να τους προβάλεις την ουσία τη  σημασία της γνώσης στο μέλλον τους ώστε να δουν γιατί είναι χρήσιμη και γιατί είναι σημαντική.

 Δεν ενεργούμε για να ενεργούμε, δεν μαθαίνουμε για να μαθαίνουμε. Μαθαίνουμε για κάποιο λόγο και όσο πιο σημαντικός είναι αυτός ο λόγος τόσο μεγαλύτερο κίνητρο έχουμε.

Ο τρόπος λοιπόν. Γιατί ο τρόπος έχει να κάνει πάρα πολύ με το περιβάλλον και με τον καθηγητή, με τον ίδιο τον δάσκαλο. Όταν αγαπάει και προχωράει τη δουλειά του και δεν βρίσκεται εκεί κατά τύχη, ούτε … επειδή δεν είχε άλλες εναλλακτικές.

 Όπως η εκπαίδευση των ενηλίκων , διαδραστική, πρακτική, που να κινητοποιεί όλες τις αισθήσεις γιατί όπως και οι ενήλικες, τα παιδιά μαθαίνουν με όλες τις αισθήσεις.

 Όμως θα δανεισθούμε και άλλους τρόπους, τους καλύτερους από ένα περιβάλλον που είναι το μόνο που είναι μαθητοκεντρικό από γενέσεως, που ακολουθεί τις ανάγκες των μαθητών και προσαρμόζεται με τον καλύτερο και πιο εμπνευσμένο τρόπο σε αυτές.

 Το νηπιαγωγείο! Παιγνίδι και φαντασία!

 Για φαντασθείτε ως παιδιά, ως έφηβοι ως νέοι και ενήλικες να είχαμε περιβάλλοντα εκπαίδευσης ευχάριστα, παρακινητικά, εμπνευστικά που να δίνουν ευκαιρίες συνεργασίας, ατομικής περισυλλογής, και ΑΓΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΝΩΣΗ.

 Όταν τελειώνω τα σεμινάριά μου οι άνθρωποι μου μιλούν με ενθουσιασμό. Για φανταστείτε να είχα ενθουσιασμένα παιδιά, θα ήμουνα πολύ ευτυχισμένη.

Όχι ότι δεν υπάρχουν καλά παραδείγματα δασκάλων και καθηγητών  που ενθουσιάζουν τα παιδιά και τα κάνουν να αγαπάνε τη γνώση αλλά δυστυχώς είναι λίγα.  Φανταστείτε αυτά τα παραδείγματα να ήταν πολύ περισσότερα? Πόσο πιο ωραία θα είναι να έχουμε παιδιά τα οποία αγαπούν και χρησιμοποιούν τη γνώση ανάλογα με τα ενδιαφέροντά τους και τις ανάγκες στο παρόν και το μέλλον τους. Θα είχαμε συνειδητοποιημένους ανθρώπους. Ο άνθρωπος που γνωρίζει είναι συνειδητοποιημένος και πόσο πιο ευτυχισμένοι θα ήμαστε ως συνειδητοποιημένοι  άνθρωποι, συνειδητοποιημένοι για μας και για το περιβάλλον μας. Το παρόν θα ήταν καλύτερο και το μέλλον δεν θα μας φόβιζε πια…

Έμπνευση για να αγαπήσουμε τη γνώση.

Παιχνίδι, φαντασία και συνεργασία για να την απολαύσουμε και να την προχωρήσουμε.

 

 

Της Βαρβάρας Ασημακοπούλου 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: