ΕΚΤΟΣ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ

22 Jul

Της Β. Ασημακοπούλου με αφορμή το βιβλίο του Στέλιου Ράμφου, Time Out.

Στο βιβλίο του Time Out, ο σύγχρονος έλληνας φιλόσοφος, αναλύει με βαθυστόχαστο και ευφυή τρόπο τη σχέση του έλληνα με το χώρο – να βάλω ένα κεραμίδι στο κεφάλι μου και το χρόνο – έχει ο Θεός- ως αίτια της σημερινής κρίσης αλλά πολύ περισσότερο της δυσκολίας της εξόδου από αυτή.

Σας προτρέπω να το διαβάσετε. Αν σας δυσκολέψει το λόγιο ύφος  και η γραφή μην αποθαρρυνθείτε.  Ρουφήξτε με υπομονή και επιμονή τη συνέχεια που θα σας αποζημιώσει.

Τώρα θα προσπαθήσω να προβάλλω τα κύρια σημεία όπως τα έχω καταλάβει και να δώσω το νόημα που θα μας κάνει καλό και θα μας προχωρήσει γιατί έτσι πρέπει να κάνουμε να προχωράμε.

Όσοι με γνωρίζετε θα ξέρετε ότι  είμαι αισιόδοξος και θετικός άνθρωπος. Μέσα από το βιβλίο κατάλαβα γιατί είμαι έτσι.  Έχω διαφορετική αίσθηση του χώρου και του χρόνου όπως περιγράφει ο Ράμφος για τον μέσο έλληνα.  Δηλαδή είμαι εκτός τόπου και χρόνου!!!

Σύμφωνα με το Ράμφο:

 ΧΩΡΟΣ: Ο έλληνας έχει μεγάλη σχεδόν εθιστική ανάγκη  για το δικό του σπίτι. Κι αυτό προέρχεται από την οικογένεια ως θεμέλιο λίθο ή την εστία, όπως έλεγαν οι αρχαίοι (αυτό είναι δικό μου).  Γύρω από αυτή  κινείται και έχει  ως κεντρικό και σταθερό σημείο αναφοράς. Αυτό μεταξύ άλλων δείχνει τον ατομισμό που μας διακατέχει και στη συνέχεια την κλειστή κοινωνία μας. Ασχολούμαστε μόνο με μας μέχρι πίσω από την πόρτα μας και κάποιων φίλων μας. Όχι με το δημόσιο βίο.

ΧΡΟΝΟΣ: Ασχολούμαστε μόνο με το παρελθόν και το παρόν. Όχι με το μέλλον. Και επιθυμία μας είναι να παρατείνουμε το παρόν που γνωρίζουμε και αισθανόμαστε οικειότητα. Ο Ράμφος παραθέτει εδώ ωραία παραδείγματα, το καφενείο, τον πασατέμπο μέχρι τις ουρές και τη βασανιστική γραφειοκρατία  που με τις συνεχείς  καθυστερήσεις και αναβολές είναι σαν να μη θέλει να πάμε στο επόμενο βήμα αλλά να κολλήσουμε στο παρόν.

Και ξέρετε γιατί δεν ασχολούμαστε με το μέλλον? Ο Έλληνας φοβάται  το άγνωστο, άρα φοβάται και δεν ασχολείται με το μέλλον ! Διότι  δε θέλει τις αλλαγές!

Άρα η συγκεκριμένη παραδοσιακή σχέση μας με το χώρο και το χρόνο μας κάνει ατομιστές και εσωστρεφείς. Στη συνέχεια αποφεύγουμε προβλέψεις και προγραμματισμούς διότι δεν κοιτάμε το μέλλον που απαιτεί κάτι τέτοιο αλλά μόνο το παρόν γιατί δε θέλουμε τις αλλαγές. Έτσι λοιπόν αφήνουμε το μέλλον μας σε κάποιον τρίτο  όπως …ο Θεός. ή κάποιος …θεόσταλτος ηγέτης. Θα δούμε… έχει ο Θεός ….όπως χαρακτηριστικά λένε πολλοί και  το μόνο που κάνουν είναι να αντιδρούν σε όποια αλλαγή, να αμφισβητούν, να κριτικάρουν και  να κατηγορούν τους άλλους. Όπως λέει χαρακτηριστικά ο Ράμφος, γιατί αυτός και όχι εγώ? Άρα ούτε αυτός! Και δώστου επίθεση και κριτική. Και μάλιστα το λέει έλλειψη αυτοσυνείδησης.

 Και ξέρετε διότι δεν μας αρέσουν οι αλλαγές? Διότι δεν είμαστε υπεύθυνοι, είμαστε ανεύθυνοι, δεν θέλουμε να πάρουμε τη ευθύνη μια αποτυχίας, ακόμη και σε πιο άπλες περιπτώσεις διότι σε μας που είμαστε ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ δεν επιτρέπονται αποτυχίες διότι μας ρίχνουν το χάρτινο πύργο μας που στήσαμε με το ..οικόσημο μας απέξω για να μας θαυμάζουν.

Άρα για να γλυτώσουμε από τη μοίρα μας πρέπει

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΣ και ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΥΜΕ

Όπως πολύ καλά το είπε ο Ράμφος, καλύτερα να μιλάμε να βγούμε έξω από τον ατομιστή εαυτό μας παρά από την Ευρώπη.

Ξέρετε κάτι? Πόσες φορές το έχετε ακούσει αυτό από άλλους λιγότερο διάσημους από το Ράμφο? Πόσο έχετε δώσει σημασία? Κι αυτό γιατί η νομιμοποίηση μιας πρότασης, μιας ιδέας εξαρτάται από το φορέα της. Και δω είναι η ευθύνη των ανθρώπων που οι δηλώσεις τους έχουν άμεση νομιμοποίηση δηλαδή εισακούγονται. Που είναι οι  πνευματικοί φορείς της χώρας μας, οι φιλόσοφοι, οι ποιητές, οι επιστήμονες? Γιατί δεν φτάνουν στα αυτιά μας οι απόψεις τους? Και αν δεν φτάνουν μήπως είναι και δικό μας χρέος να βοηθήσουμε σε αυτό?

Μου αρέσει να ονειρεύομαι και να δημιουργώ άρα έχω καλή σχέση με το μέλλον (η κοσμετολογία έχει ευτυχώς προχωρήσει..) ενδιαφέρομαι για τους άλλους και βρίσκω ευκαιρίες να κινώ τα νήματα ως ενεργός πολίτης, δε  φοβάμαι τις αλλαγές ,αναλαμβάνω τις ευθύνες μου, θα ζούσα άνετα σε άλλη χώρα.

Άρα είμαι εκτός τόπου και χρόνου!

Ονειρευτείτε!!!!!! Ας βρίσκουμε τις ευκαιρίες να απολαμβάνουμε το παρόν ας μας μαυρίζει η ψυχή πολλές φορές. Και κάποιες άλλες κλείστε τα μάτια και ονειρευτείτε γιατί μόνο έτσι θα βγούμε από την κρίση και σαν λαός και σαν άτομα.

Σε επόμενο άρθρο θα γράψω για τα όνειρα που δεν πρέπει να μένουν μόνο όνειρα. Προς το παρόν ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙΤΕ και μοιραστείτε τα όνειρα σας ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΟ!

.

2 Σχόλια to “ΕΚΤΟΣ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ”

  1. georgina kakoudaki 13/08/2012 στις 10:51 μμ #

    simfono poli itan ena apo ta pio oraia sxolia tou kalokairiou thanks b

    Μου αρέσει!

  2. Despina Sakellaridi 29/08/2012 στις 6:01 μμ #

    Ο Ράμφος κατέχει όλη -μα όλη- την αλήθεια για το ελληνικό γονιδίωμα και, κατά τη γνώμη μου πάντα, τη μισή για το πώς φτάσαμε έως εδώ. Η άλλη μισή βρίσκεται σε βιβλία όπως το Δόγμα του σοκ της Ναόμι Κλάιν. Συμφωνώ, όμως, μαζί σας για το πώς πρέπει να βγούμε από εδώ και σε τι πρέπει να μάθουμε επιτέλους να αντιστεκόμαστε. Από την άλλη, οι άνθρωποι του πνεύματος εδώ είναι και μιλάνε. Χρειάζεται όμως και να τους ψάξουμε και να έχουμε τον χρόνο να τους παρακολουθήσουμε. Στις υπέροχες συναντήσεις του Megaron Plus βρισκόμαστε άνεργοι-φοιτητές-συνταξιούχοι. Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα βλέπουν τον ήλιο… στις 9 το βράδυ! Πού χρόνος για να φιλοσοφήσεις τι σου συμβαίνει;;;;
    ΧΧΧ

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: