Τι θα ψηφίσουμε ;

1 May

Τι θα ψηφίσουμε ;

Η ερώτηση ακούγετε συνεχώς τις τελευταίες ημέρες και εβδομάδες. Σε κάθε παρέα, φιλική η οικογενειακή συγκέντρωση.

Είναι μια κλασσική ερώτηση που την υποβάλλουμε προεκλογικά εδώ και δεκαετίες σε φίλους αλλά κυρίως στο εαυτό μας. Η απόπειρα για απάντηση στην ερώτηση προκαλούσε μια ζωντανή συζήτηση – αντιπαράθεση, με στοιχεία από το παρελθόν, συγκρίσεις κατηγορίες κλπ. Κρατούσε για αρκετή ώρα και υποστηρίζαμε το κόμμα μας, κατηγορούσαμε το αντίπαλο κοκ. Αυτά όλα τα κάναμε μέχρι και τις τελευταίε εκλογές του 2009. Πόσα πράγματα άλλαξαν από τότε. Σήμερα επανέρχεται η ίδια ερώτηση. Πόσο δύσκολη είναι όμως η απάντηση της. Αμηχανία στο ξεκίνημα της συζήτησης. Πλήρες αδιέξοδο για τους περισσότερους και κυρίως αυτούς που αποτελούν την μεσαία τάξη. Όλοι έχουμε συνειδητοποιήσει ότι οι επιλογές μας του παρελθόντος ήσαν απόλυτα λάθος και μας έφεραν στο σημείο που είμαστε σήμερα. Λίγο πριν την πλήρη καταστροφή. Ένα μάθημα έχουμε πάρει όμως όλοι. Όλα πρέπει να αλλάξουν στην χώρα μας. Και φτάσαμε σήμερα, λίγες ημέρες πριν την 6η Μαΐου την ημέρα που τελειώνουν τα ψέματα και ο κάθε ένας από εμάς θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του και να αποφασίσει. Θα αρχίσει την αλλαγή από τον ίδιο τον εαυτό του ή θα παραμείνει στα ίδια;

Το πρώτο βήμα σε αυτήν την αλλαγή θεωρώ ότι είναι η αλλαγή της ερώτησης. Η πρώτη ερώτηση θα πρέπει να είναι:

Πώς θέλω να είναι η Ελλάδα, εγώ, η επιχείρηση μου, η οικογένεια μου τα παιδιά μου τον επόμενο χρόνο, σε δύο ή τρία χρόνια;

Οφείλει ο καθένας μας σοβαρά και ειλικρινά να απαντήσει σε αυτήν την ερώτηση.

Παράδειγμα. Εγώ απαντάω, θέλω η Ελλάδα να είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση  και εντός euro, να έχω δουλειά, να αμείβομαι δίκαια και ανάλογα με τι παράγω, να μην με κλέβουν, να έχω ένα αποτελεσματικό δημόσιο, διαφάνεια, να πληρώνω κανονικά τους φόρους μου και το ίδιο να συμβαίνει για όλους του έλληνες.  Την ίδια απάντηση πήρα σε όσα άτομα του κύκλου μου την έθεσα.

Το δεύτερο βήμα: Είναι να επιλέξω από τα 32 υποψήφια κόμματα ποια πλησιάζουν το ¨θέλω μου¨. Στο δικό μου παράδειγμα, 4 είναι τα κόμματα που το πλησιάζουν: Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ , η ΔΡΑΣΗ και η ΔΗΣΥ. Εξετάζοντας την ιστορία και τα πεπραγμένα αυτών των κομμάτων όπως όλοι πιστεύω θα συμφωνήστε,  κανένα δεν εμπνέει την σιγουριά ότι θα τα καταφέρει, πολλώ δε μάλλον ότι τα στελέχη τους έχουν κυβερνήσει και έχουν την ευθύνη της σημερινής κατάντιας μας.( Έστω κι αν η ΔΡΑΣΗ αποτελεί εξαίρεση).  Όμως, μέσα από την 30 χρονη καταστροφική εμπειρία της πολιτικής διακυβέρνησης από αυτά τα κόμματα, αναδεικνύεται η περίοδος Παπαδήμου. Μια περίοδος συνεργασίας, όπου φαίνεται ότι κάτι σοβαρό έγινε. Μεταρρυθμίσεις που δεν τολμούσε κανείς ούτε να σκεφτεί υλοποιήθηκαν, οι ευρωπαίοι μας είδαν λίγο πιο αξιόπιστους κλπ.

Άρα το επόμενο βήμα στην διαδικασία που θα οδηγήσει την ψήφος μας θεωρώ ότι πρέπει να είναι μια επιλογή που να υποχρεώνει τα 4 κόμματα σε συνεργασία. Όχι μόνο να μην δίνει σε κανένα αυτοδυναμία. Αυτό είναι το λιγότερο. Αλλά να τα υποχρεώνει και τα 4 σε συνεργασία.

Το τελευταίο και ίσως κρισιμότερο βήμα που θα σημάνει και την ουσιαστική αλλαγή πλέον στο τρόπο που επιλέγουμε τους εκπροσώπους μας, είναι να αναζητήσω μεταξύ των υποψηφίων του κόμματος που επέλεξα, αυτόν που πραγματικά πλησιάζει στο προφίλ του ανθρώπου που θέλω να με εκπροσωπεί. Τι εννοώ. Είμαι αθλητής; τότε πολύ πιθανόν να  επιλέξω έναν αθλητή να με εκπροσωπήσει αφού όμως έχω διαπιστώσει από το βιογραφικό του ότι εφάρμοσε στους αγώνες του το ευ αγωνίζεσθαι. Είμαι επιχειρηματίας ; ένας υποψήφιος επιχειρηματίας υπόδειγμα εργοδότη, φορολογούμενου, καινοτόμου σκέψης, ανάληψης επιχειρηματικού ρίσκου, κερδοφόρων αποφάσεων,  μπορεί να αποτελεί την ιδανική επιλογή για να τον ψηφίσω. Δηλαδή αυτός που επιλέγω να με εκπροσωπήσει θα πρέπει να τον εμπιστεύομαι διότι μου μοιάζει και διότι έχει δοκιμαστεί ως επαγγελματίας, και επί πλέον έχει κάτι παραπάνω από εμένα . Θέλει να προσφέρει στα κοινά !

 Αν είμαι άτυχος και δεν βρω μεταξύ των υποψηφίων του κόμματος που επέλεξα  κανέναν υποψήφιο με αυτά τα χαρακτηριστικά τότε θα πρέπει να ψάξω σε ένα άλλο από τα 4 κόμματα.  Επί τέλους θα πρέπει να κάνουμε την αλλαγή και να δεχθούμε ότι πρέπει να μας εκπροσωπούν άνθρωποι και όχι μόνο κόμματα. Άνθρωποι  που τους γνωρίζουμε, συμφωνούμε σε μεγάλο βαθμό με τις απόψεις τους, έχουν αξίες που τις συμμεριζόμαστε, έχουν την αποδεδειγμένη διάθεση προσφοράς στα κοινά και δεν περιμένουν την αναγνώριση και την επιβράβευση μέσα από την πολιτική, αυτά τα δύο πολύ σημαντικά συναισθήματα τα έχουν απολαύσει μέσα από την δική τους επαγγελματική ζωή.

Καταλαβαίνω ότι οι περισσότεροι από εσάς θα σχολιάσετε ότι χρειάζεται πολύ χρόνο αυτή η διαδικασία. Συμφωνώ. Στις εκλογές της 6ης Μαΐου  θα πρέπει όμως να τον αφιερώσουμε διότι αυτές οι εκλογές είναι κρίσιμες και δεν έχει αναδειχθεί ακόμη  ηγέτης που μπορούμε να τον εμπιστευτούμε, και μερικά από τα παραπάνω να κάνει αυτός αντί για εμάς. Πρέπει σε αυτές τις εκλογές με τα συντρίμμια του παλαιού πολιτικού συστήματος ως υποψήφια κόμματα να κάνουμε επιλογές που θα μας κρατήσουν ακόμη λίγο στο χείλος του γκρεμού και δεν θα γκρεμιστούμε στο χάος. Στις επόμενες όμως εκλογές που δεν θα αργήσουν, προβλέπεται να γίνουν σε λιγότερο από 1-2 χρόνια, θα έχουμε καλύτερες επιλογές από τις σημερινές. Επιλογές που θα εμπεριέχουν κοινωνικές αξίες, οι οποίες σήμερα έχουν πλήρως παραγκωνισθεί, εκφρασμένες από ανθρώπους έμπιστους και συνεπείς και κυρίως θα έχουν όραμα, ικανό να μας βγάλει από την τελευταία βαθμίδα και να μας οδηγήσει γιατί όχι ακόμη και στην κορυφαία.

Πρόδρομος Παπαβασιλείου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: