Μια πατρίδα χωρίς όραμα!

19 Apr

 

Φαντασθείτε ένα λαό που παρακινείται και προχωράει με ένα θετικό, μεγαλειώδες  όραμα που τον αντιπροσωπεύει, του ταιριάζει, τον ευχαριστεί και τον ενθουσιάζει και με σταθερές αξίες και κανόνες και όχι ένα λαό που σύρεται από φόβο, ανασφάλεια ή αποφυγή.

Το όραμα κινητοποιεί,  σου δίνει εκείνη την ενέργεια που θα σε βοηθήσει να τραβήξεις μπροστά σε οποιαδήποτε συνθήκη δύσκολη ή εύκολη.

Η αξίες είναι ο συνεκτικός ιστός, ο άξονας αναφοράς που σε επαναφέρει στο τι είναι σωστό και τι λάθος όσον αφορά τη συμπεριφορά. Είναι οι κανόνες που σου λένε ποια είναι τα όρια μέχρι που μπορείς να φτάσεις με τις ενέργειές σου, τις φιλοδοξίες σου, τα όνειρά σου. Γι αυτό και οι αξίες – κανόνες είναι δείγμα πολιτισμού που βοηθούν τους λαούς να δείξουν τις δυνατότητές τους, να αναπτυχθούν και να ευτυχήσουν.

Τώρα, όραμα και αξίες πρέπει να αντιπροσωπεύουν το λαό τους. Το όραμα πρέπει να μιλά στο μυαλό του λαού, να αποτελεί ελκυστικό και υπέροχο τόπο όπου όταν τοποθετεί τον εαυτό του σε αυτόν, θα νοιώθει απόλυτη ευτυχία και ολοκλήρωση.

Οι αξίες πρέπει να μιλούν στην ψυχή του λαού, να ταιριάζουν με το χαρακτήρα του και να βγαίνουν αβίαστα και ειλικρινά σε κάθε τους ενέργεια, προσπάθεια, συναναστροφή.

Σκεφθείτε λοιπόν έναν λαό με όραμα που να τον κινητοποιεί να τον εμπνέει και να τον εκφράζει ώστε να τον κάνει να αφοσιωθεί με πάθος και ανεξάντλητη ενεργητικότητα στον σχεδιασμό των κατάλληλων στόχων και κυρίως στην εφαρμογή των σχεδίων για  την επίτευξη αυτών.

Επιπλέον να έχει αξίες δυνατές που να τους συνδέουν όλους σαν ένα σώμα να τους κρατούν ενωμένους να τους δίνουν τις καλύτερες απαντήσεις για την ατομική και ομαδική συμπεριφορά και ταυτόχρονα να τους κρατούν ενεργοποιημένους, περήφανους, αξιοπρεπείς, αληθινούς.

Τώρα ας έρθουμε στο δύσκολο μέρος. Για να είναι εφικτά όλα τα παραπάνω πρέπει να υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις.

Κάποιοι που θα μας εμπνεύσουν θα είναι αληθινοί, θα τους εμπιστευτούμε, θα ζητήσουν τη συμμετοχή μας στο όραμα αυτό, θα μας βοηθήσουν να το φτιάξουμε, θα το φτιάξουμε, θα μας το κρατήσουν ζωντανό, θα μας συμπαραστέκονται στις δυσκολίες και θα γιορτάζουν μαζί μας τις επιτυχίες.

Εμείς τώρα, με τη σειρά μας πρέπει καταρχάς να δεχτούμε ότι χρειαζόμαστε  ένα τέτοιο όραμα, να συμμετέχουμε στην  δημιουργία του με ενθουσιασμό, και να αφοσιωθούμε στην επίτευξη των στόχων που θα βάλουμε για να το πραγματοποιήσουμε.

Θα καταγράψουμε και τις αξίες, θα τις αποδεχτούμε και θα ακολουθούμε τους κανόνες συνειδητά και πιστά ας είναι έξω από τις συνήθειές μας αφού θα έχουμε εμπιστοσύνη ότι όλα γίνονται για το κοινό όραμα.

Ένας τέτοιος λαός θα είχε μέλλον ή όχι? Σίγουρα η απάντηση είναι προφανής, όχι μόνο θα είχε μέλλον αλλά μπορεί και να μεγαλουργούσε!

Σκεφτείτε τώρα έναν λαό χωρίς όραμα, μια πατρίδα χωρίς όραμα. Μια πατρίδα που δεν ξέρει που πάει, το μόνο που ξέρει και χρησιμοποιεί σαν άλλοθι είναι ότι δεν έχει χρόνο και χρήμα και πέφτει σε ένα φαύλο κύκλο πορείας χωρίς μάτια που βλέπουν, χωρίς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Μια πατρίδα αποπροσανατολισμένη, σε σύγχυση που παραπαίει ανάμεσα σε σπασμωδικές κινήσεις που ακόμη και αν είναι καλές χάνονται μέσα στη σύγχυση.

Αυτό είναι κρίση κι αυτό έχουμε πάθει. Και δεν έχουμε κάποιον ή κάποιους, μια ικανή και ακόμη περισσότερο ομάδα να μας καθοδηγήσει να την εμπιστευτούμε και να κάνουμε τις δυσκολότερες πράξεις πραγματικότητα, να θυσιαστούμε γι αυτό το όραμα. Λόγω τιμής θα το έκανα! Και πολλοί από σας είμαι σίγουρη γι αυτό και επικοινωνώ μαζί σας, γιατί ίσως κάποιοι άλλοι να με βλέπουν ως υπερφίαλη ή ακόμη και  …ούφο.

Σας έπιασε μελαγχολία? Ναι κι εμένα, δυστυχώς δεν βλέπω κάτι τέτοιο να μπορεί να γίνει στο δικό μας λαό, στη δική μας πατρίδα….

Αλλά τώρα έχω ένα άλλο προβληματισμό. Αυτή τη φορά με θετική διάθεση όπως ήμουν …παλιά.

Μπορούμε εμείς να κάνουμε κάτι, στις δικές μας ομάδες από την οικογένειά μας μέχρι την ομάδα του τμήματός μας, στη δουλειά μας, στην επιχείρησή μας, στο σχολείο μας, ότι επάγγελμα και να κάνουμε, και να επηρεάσουμε θετικά έστω και έναν άνθρωπο?

Εγώ πιστεύω ότι μπορούμε! Γιατί εμείς δεν μπορούμε να ζούμε άλλο έτσι, να γκρινιάζουμε μεταξύ μας, να θυμώνουμε με τους άλλους και να χαλάμε τη μέρα μας κάθε μέρα, κάθε μέρα, τη ζωή μας,  τη δική μας ζωή που είναι το δώρο μας για σήμερα και όχι για αργότερα…

Προτείνω να δοκιμάσουμε να φτιάξουμε το προσωπικό μας όραμα και της ομάδας που μπορούμε να επηρεάσουμε. Ένα κατάδικό μας κοινό όραμα και να την εμπνεύσουμε, να καθοδηγήσουμε, να υποστηρίξουμε και να γιορτάσουμε μαζί τις επιτυχίες μας. Μήπως τότε κάτι να γίνει? Πάντως ακόμη και αυτή μόνο η σκέψη μου έδωσε χαρά. Για φανταστείτε να γίνουμε πολλοί και κάποτε τα οράματά μας και οι αξίες μας να ταυτιστούν?

Ίσως να φτιάξουμε κάτι καινούργιο, ένα νέο υγιές κύτταρο που θα πολλαπλασιασθεί για να γεμίσει ένα νέο σώμα, μια νέα πατρίδα με όραμα αυτή τη φορά!

Βαρβάρα Ασημακοπούλου

ba@hre.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: