Επαναπροσδιορίζοντας τον εαυτό μας

11 Apr

Ποιος είναι ο κρίσιμος ρόλος των coaches στη σημερινές ιστορικές συνθήκες; Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να υποστηρίξουν τους πελάτες τους που αδυνατούν να κατανοήσουν πόσο μάλλον να αντιμετωπίσουν αυτή την πρωτοφανή αλλαγή; Πρόκειται για μετάβαση σε άλλη εποχή ή εκ γενέσεως ατομική και κοινωνική μεταμόρφωση;
Αυτοί ήταν οι προβληματισμοί στους οποίους εκλήθησαν να απαντήσουν διεθνώς διακεκριμένοι ομιλητές, επαγγελματίες coaches και ακαδημαϊκοί ερευνητές στο ICF European Coaching Conference, που πραγματοποιήθηκε στη Μαδρίτη στις 16 με 18 Ιουνίου 2011 στο οποίο συμμετείχαν 500 περίπου επαγγελματίες coaches απ’ όλο τον κόσμο.
Ομολογώ ότι τα κίνητρά μου ήταν πολλά για να παρακολουθήσω ένα τέτοιο συνέδριο και μάλιστα αυτή την εποχή που δοκιμάζεται όχι μόνο η οικονομική στιβαρότητα αλλά και η κοινωνική αντοχή και αξιοπιστία της χώρας μας σε διεθνές επίπεδο. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου όλα τα διεθνή τηλεοπτικά μέσα είχαν την Ελλάδα πρώτη είδηση. Στην αρχή ομολογώ ότι φοβόμουν ότι θα με αντιμετώπιζαν τουλάχιστον με καχυποψία. Αλλά το θαύμα έγινε, ούτε επικριτικά βλέμματα ούτε κανένα υποτιμητικό σχόλιο. Κάθε άλλο! Οι περισσότεροι ομιλητές επικαλέσθηκαν πολλές φορές τους αρχαίους ήρωες και φιλοσόφους μας χωρίς κανέναν υπαινιγμό για τη σημερινή κατάσταση.
Το κυριότερο όμως είναι ότι διαπίστωσα ότι βιώνουμε την κρίση όλοι στην Ευρώπη, ο καθένας με τον δικό του τρόπο αλλά και όλοι μαζί. Ενιωσα έκδηλη από παντού την ανησυχία για το μέλλον του πλανήτη μας, την εξάπλωση της φτώχιας, το χάσιμο της ανθρώπινης αξιοπρέπεια και σκοπού, την καταστροφή του περιβάλλοντος, την παντοδυναμία της κερδοσκοπίας, την έλλειψη παγκόσμιας δικαιοσύνης.

Και αυτή η ανθρώπινη ένωση – δεσμός που βιώσαμε όλοι οι συμμετέχοντες είναι και η απαρχή της λύσης και της λυτρωτικής αναγέννησης. Ενός νέου διαφωτισμού που θα φέρει τον άνθρωπο πιο κοντά στην καλή του πλευρά και στη φύση του όπως ειπώθηκε από τον Richard Tarnas, έναν σύγχρονο φιλόσοφο.

Ο Julio Olalla με την ομιλία του «From knowledge to wisdom» μας αποκαλύπτει ότι μπερδέψαμε το «καλό» με το «περισσότερο». Εκλεισε με το ότι σοφία στηρίζεται στην ευγνωμοσύνη και την προσφορά.

Σύμφωνα με τον Charles Eisenstein, «The world to come» το παιδί που είναι στην εποχή της ανάπτυξης, λαμβάνει και όσο λαμβάνει τόσο ζητάει περισσότερα για να αισθάνεται ασφαλές. Ομως όταν ενηλικιωθεί είναι η σειρά του να δώσει και να συνδημιουργήσει. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι η κοινωνία που συνεχώς αναπτύσσεται όπως η δική μας, όλο ζητάει και όσο λαμβάνει τόσο περισσότερη ανασφάλεια έχει να μην χάσει αυτά που έχει αποκτήσει, γι’ αυτό και συνεχίζει να ζητάει ακόμη περισσότερα. Αρα πρέπει να ενηλικιωθούμε σαν κοινωνία και να ξεκινήσουμε όχι μόνο να ζητάμε, αλλά να προσφέρουμε, να παράγουμε και να δημιουργούμε.

Ο Sir John Whitmore μας θύμισε ότι εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι κτισμένο σε μεσαιωνικά μοντέλα και γεμίζει τα παιδιά μας δύσκολες γνώσεις που δεν θα χρησιμοποιηθούν ίσως ποτέ στη ζωή τους και δεν τους εξοπλίζει στο παραμικρό με σύγχρονες γνώσεις και εργαλεία που θα τους κάνουν ευτυχισμένους, δημιουργικούς και κοινωνικά συμμέτοχους. Τόνισε ότι η κοινωνική δικαιοσύνη και η οικονομία πρέπει να υπηρετούν τον άνθρωπο και όχι να τον εξαθλιώνουν ή να καταστρέφουν το περιβάλλον. Εκλεισε ότι για να γίνουμε υπεύθυνοι πρέπει να δεχόμαστε τις συνέπειες των επιλογών μας. Αρα πρέπει να έχουμε επιλογές.

Ο Bernard Lietaer στην ομιλία του «From competition to cooperation» συμπλήρωσε ότι το χρήμα από τη στιγμή που έπαψε να είναι μόνο μέσο ανταλλαγής που ήταν και ο σκοπός για τον οποίο δημιουργήθηκε, αλλά έγινε προϊόν κερδοφορίας και αποταμίευσης, ξεκίνησε η κρίση που είναι κυρίως συστημική και όχι μόνο κοινωνικοοικονομική. Το τελικό του μήνυμα ήταν μια οικονομία συνεργασίας και ισορροπίας σε αρμονία με τη φύση.

O Richard Barrett, ένας διάσημος business coach, στην ομιλία του «Leaving the new Leadership paradigm» διαπίστωσε ότι είναι επιτακτική η ανάγκη να κάνουμε μια αλλαγή από το να γίνουμε οι καλύτεροι στον κόσμο να γίνουμε οι καλύτεροι για τον κόσμο. Η βάση όλης της ζωής είναι η συνεργασία.

Και τέλος, ο Richard Tarnas, ένας σύγχρονος φιλόσοφος, στην ομιλία του «World views create worlds» έδωσε τον καλύτερο ορισμό του coach ως τον καταλύτη της δημιουργίας. Τόνισε ότι για να δημιουργήσουμε το μέλλον μας, πρέπει να ξέρουμε την ιστορία μας. Το φεγγάρι είναι το σύμβολο του όλου. Γιατί αφήνει τα άλλα αστέρια να φαίνονται, ενώ ο ήλιος τα καλύπτει όλα με τη λάμψη του. Η καταναλωτική απληστία μας οδήγησε στην καταστροφή του νοήματος της ζωής. Το δυνατό εγώ μας από την εποχή της αναγέννησης και του διαφωτισμού πέρασε στη μηδαμινότητα και έγινε ένας κόκκος άμμου, χαμένο μέσα στο διάστημα χωρίς κατεύθυνση τρομοκρατημένο από τον θάνατο που πλησιάζει. Από αυτήν την κατάσταση είναι εφικτό να βγούμε αν κατανοήσουμε και αξιοποιήσουμε τη μοναδικότητά μας σαν άτομα. Ενα από τα καλύτερα μηνύματά του ήταν ότι το νόημα της ζωής μας είναι η ίδια μας η ζωή, η οποία είναι ένα θείο δώρο το οποίο έτσι απλά μας δόθηκε.

Μετά όλη αυτή τη σπουδαία εμπειρία ένιωσα πιο πλούσια από κάθε άποψη. Μοιραστήκαμε κοινές ανησυχίες, αγωνίες και το κυριότερο είδαμε ότι ο καθένας μόνος του δεν φτάνει. Επιπλέον, διαπιστώσαμε ότι η σημερινή κρίση δεν ξεπερνιέται μόνο από κάποιες ομάδες, τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους, τους ακαδημαϊκούς, τους πνευματικούς ανθρώπους ή τους αγανακτισμένους των πλατειών όλου του κόσμου.

Για να λυθεί, σύμφωνα με την κεντρική ιδέα του συνεδρίου, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο καθένας μας πρέπει να επανασυνδεθεί με το αληθινό, αρχέτυπο, νόημα της ύπαρξης που είναι η αμοιβαία αποδοχή, η συμβίωση, η χαρά του μοιράσματος και της προσφοράς.

Πρέπει να αποδεχτούμε τον εαυτό μας ως ον ενός συνόλου, που επηρεάζει με κάθε του ενέργεια κάθε ομάδα στην οποία βρίσκεται πιο κοντά και να ξεκινήσουμε δράσεις, προσφέροντας με γενναιοδωρία ό,τι μπορεί ο καθένας.

Οι επαγγελματίες coach μπορούν να υποστηρίξουν τους ανθρώπους σε αυτό το μεταβατικό στάδιο της εσωτερικής και εξωτερικής μεταμόρφωσης. Κι αυτό γιατί ο στόχος του coach είναι να κάνει τον coachee να δει την πραγματικότητα, να αισθανθεί την πραγματικότητα και να ενεργήσει στην πραγματικότητα. Του δίνει τα εργαλεία να δημιουργήσει μια ολοκληρωμένη αληθινή προσωπικότητα μέσα στο σύνολο μέσα από την ατομική και συλλογική συνειδητοποίηση.

Για να αποκτήσουμε έναν καλύτερο κόσμο για όλους, έναν καινούργιο πλανήτη όπου η ανταμοιβή μας θα είναι η προσφορά μας. Ας αφήσουμε τους φόβους μας μέσα από το εμείς και όχι το εγώ, με σοφία και ευγνωμοσύνη. Ας δώσουμε το παράδειγμα και ας κάνουμε αυτό το βήμα πρώτοι για να έχουν τα παιδιά μας κάποτε επιλογές και γιατί όχι και εμείς!
Βαρβάρα Ασημακοπούλου, ba@hre.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: